مقالات

تأثیر تغذیه علوفه هیدروپونیک ذرت بر قابلیت هضم مواد مغذی و تولید شیر در گاوهای شیروار

P K NAIK, R B DHURI, M KARUNAKARAN, B K SWAIN and N P SINGH

چکیده

6 راس گاو شیری به دو گروه مساوی تقسیم گردیدند و با علوفه ذزت هیدروپونیک، که به مدت 7 روز رشد کرده بود، تغذیه شدند (442 متوسط وزن بدن و متوسط تولید شیر 6 کیلوگرم). حیوانات با 5 کیلوگرم مخلوط کنسانتره و پوشال سورگوم ( به صورت دسترسی ازاد) و مچنین یا با 15 کیلوگرم از علوفه تازه ذرت هیدروپونیک (t-HF) و یا با علوفه سبز (T-CF) هیبرید معمولی napier Barga (NBH) برای مدت 68 روز تغذیه شدند.

علوفه ذرت هیدروپونیک CP (13.30در مقابل %11.14). EE (3.27  در مقابل % 2.20)، NFE ( 75.32 در مقابل % 53.54 ) بالاتری را و همچنین CF (6.37 در مقابل % 22.25)، TA (1.75 در مقابل % 9.84)  و AIA (0.57 در مقابل % 1.03) پایین تری را نسبت به (NBH) دارد. مصرف (HMF) نسبت به (NBH) در گاوها کمتر بود. (0.59 کیلوگرم DM / d) در مقابل (1.19 کیلوگرم DM / d). با این حال DIM ( 2.05 و 2.17 %) در هر دو گروه مشابه بود. قابلیت هضم CP (72.46 در مقابل% 68.86 ) و CF (59.21 در مقابل % 53.25) برای گاوهای تغذیه شده با HMF بالاتر بود. (P<0.05). مقدار DCP (9.65 در مقابل 8.61 ، درصد) از سهمیه به دلیل تغذیه HMF به طور قابل توجهی افزایش یافت. (P<0.05). با این حال ، افزایش (P<0.05)  در CP  (13.29 در مقابل % 12.48) و TDN و (68.52 در مقابل 64% ) مقداری بی اهمیت بود. 13.7 % افزایش در عملکرد شیر T-HF (4.64 ، کیلوگرم در روز)  نسبت به گروه T-CF (4.08 کیلوگرم در روز) وجود داشت. نسبت تبدیل خوراک DM (2.12 در مقابل 2.37) ، CP (0.29 در مقابل 0.30) و TDN (1.45 در مقابل 1.52) برای تولید یک کیلوگرم شیر در T-HF از گروه T-CF بهتر بود. سود خالص بالاتری از RS به میزان 12.67 در هر گاو / روز در هنگام تغذیه HMF بود.


نتیجه:

می توان نتیجه گرفت که تغذیه گاوهای شیرده با HMF باعث افزایش قابلیت هضم مواد مغذی و تولید شیر می شود که منجر به افزایش سود خالص می شود.

تاریخ انتشار: 23 جولای 2013


مقدمه:

علوفه سبز یکی از اجزای اساسی جیره لبنی است ، در غیر این صورت بر عملکرد تولیدی و تولید مثل دام های لبنی تأثیر منفی می گذارد. بنابراین ، برای یک پرورش پایدار گاو شیری ، حیوانات با علوفه سبز با کیفیت به طور منظم تغذیه شود0(Naik et al., 2012a). با این حال ، عمده ترین محدودیت های تولید علوفه سبز توسط دامداران در دسترس نبودن زمین برای کشت علوفه به دلیل اندازه کوچک زمین ، کمبود آب یا آب شور ، نیروی کار مورد نیاز برای کشت (کاشتن ، زمین ، وجین علف های هرز ، برداشت و غیره) و نیاز به کود و کود دادن بیشتر در زمان رشد  است (تقریباً 45-60 روز) . و …… باعث جلوگیری از محصولات علوفه ای از حیوانات وحشی و بلایای طبیعی و غیره می شود.

علاوه بر این ، در دسترس نبودن علوفه های با کیفیت در طول سال ، محدودیت های تولید لبنیات پایدار را تشدید می کند. (Naik et al., 2012a). با توجه به محدودیت های فوق در روش مرسوم کشت علوفه ، فناوری هیدروپونیک به عنوان جایگزینی برای پرورش علوفه برای حیوانات مزرعه مطرح می شود. (Sneath and Mclntosh 2003, Naik et al. 2011a, Naik et al. 2012b, Naik et al. 2013b). با این حال ، تنها چند گزارش در مورد مقدار تغذیه علوفه سبز هیدروپونیک به حیوانات لبنی در هند موجود است. (Reddy et al. 1988, Pandey and Pathak 1991) بنابراین ، آزمایشی برای یافتن تأثیر تغذیه علوفه ذرت هیدروپونیک بر قابلیت هضم مواد مغذی و تولید شیر در گاوهای شیرده انجام شد.


مواد و روش ها:

تولید علوفه ذرت هیدروپونیک: ذرت علوفه ای هیدروپونیک در محفظه هیدروپونیک با ابعاد حدود 25 فوت × 10 فوت × 10 فوت با پتانسیل تولید روزانه 600 کیلوگرم علوفه ذرت هیدروپونیک تازه و مجهز به آبیاری سمپاش اتوماتیک آب لوله کشی تولید شد. بذرهای تمیز ذرت (Zea mays) به مدت 4 ساعت در آب شیر خیسانده شده و سپس در سینی های گلخانه با ظرفیت 6/7 کیلوگرم بر متر مربع توزیع شدند. در روز اول ، سینی های حاوی دانه های خیس خورده را در بالاترین ردیف های دندانه دار قرار داده و سپس هر روز آنها را به ردیف های زیر مربوطه منتقل می کنند تا در روز هفتم به ردیف پایین پایین برسند. در داخل خانه سبز به مدت 7 روز اجازه رشد گیاهان داده می شود و سپس در روز هشتم ، این گیاهان برداشت می شوند و به حیوانات شیرده خورانده می شوند.

تغذیه و مدیریت حیوانات تجربی، 6 گاو شیری (میانگین وزن 442 کیلوگرم ؛ میانگین عملکرد شیر 6.0 کیلوگرم) بر اساس وزن بدن به 2 گروه مساوی تقسیم شدند (میانگین وزن 449.12 کیلوگرم و 435.48 کیلوگرم و تولید شیر روزانه 5.92 کیلوگرم و 6.08 کیلوگرم). همه حیوانات در سوله ای با کف و سیمان با تهویه مناسب و تمیز نگهداری شدند. یک مخلوط کنسانتره معمولی (CM) حاوی دانه ذرت 35 ، پولیش برنج 25 ، کنجاله سویا 15 ، کیک دانه پنبه 22 ، مخلوط مواد معدنی 2 و نمک معمولی 1 قسمت وزن تهیه شد. به همه حیوانات روزانه 5 کیلوگرم کنسانتره معمولی پیشنهاد شد. کاه ذرت خوشه ای و 15 کیلوگرم علوفه ذرت هیدروپونیک (T-HF) یا علوفه سبز معمولی (napier bajra hybrid, CO-3) علوفه (T-CF) که در 45 روز رشد برداشت شده است تا نیازهای غذایی آنها را تامین نماید (Ranjhan1998) برای یک دوره 68 روزه. جیره روزانه دو بار در روز و در دوزهای مساوی تقسیم می شد و آب آشامیدنی تمیز دسترشان بود. در طول آزمایش دوشیدن حیوانات دو بار در روز در ساعت 6.00 صبح و 3.00 بعد از ظهر با دوشش ماشینی انجام می شد.

آزمایش هضم: در پایان دوره تغذیه ، یک آزمایش هضم 6 روزه بر روی همه حیوانات آزمایشی انجام شد. در طول آزمایش هضم ، برنامه تغذیه حیوانات مانند قبل باقی مانده است. باقیمانده خوراک پس از 24 ساعت مصرف از هر حیوان برای تعیین مصرف خوراک روزانه توزین شد.بلافاصله پس از اجابت مزاج مدفوع از حیوانات کمی جمع شد.

ثبت داده ها و روش های تحلیلی: خوراک ارائه شده و بقایای باقی مانده روزانه ثبت می شد. تغییرات وزن بدن حیوانات آزمایشی در فواصل دو هفته ثبت شد. عملکرد روزانه (صبح و عصر) شیر دامها ثبت شد و ضریب تبدیل خوراک به عنوان “کیلوگرم دریافت در هر کیلوگرم تولید شیر در روز” محاسبه شد. خوراک و علوفه ارائه شده برای اصول تقریبی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت (AOAC2000). داده ها برای آزمون معنی داری از نظر آماری تجزیه و تحلیل شدند (Snedecor and Cochran1994).


نتایج و بحث:

ترکیبات شیمیایی خوراک و علوفه:

محتوای مواد مغذی مخلوط کنسانتره مطابق مشخصات BIS خوراک گاو ترکیب شده است (جدول 1). ترکیبات NBH معمولی (CO-3) علوفه سبز و کاه ذرت خوشه ای در محدوده نرمال و مشابه گزارشات کارگران قبلی بود (Naik et al. 2013c). علوفه ذرت هیدروپونیک (HMF) مانند حصیری با ارتفاع 20-30 سانتی متر متشکل از بذرهای جوانه زده که در ریشه های سفید و شاخه های سبز آنها جاسازی شده به نظر می رسید (Naik et al. 2011a, , Naik et al. 2013b). افزایش وزن علوفه ذرت هیدروپونیک نسبت به وزن دانه تازه 5.5 برابر بود. محتوای DM (بر اساس تازه) علوفه ذرت هیدروپونیک کمی بیشتر از علوفه سبز معمولی  CO-3و علوفه جو هیدروپونیک گزارش شده توسط Reddy et al.1998))  بود. با این حال  (Dung et al.2010b) 3.7 برابر افزایش در وزن تازه علوفه جو هیدروپونیک 7 روزه باDM  19.7% مشاهده شده است. طبق گفته های Sneath and Mclntosh (2003) ، تولیدکنندگان علوفه مختلف تجاری هیدروپونیک ادعا می کنند که بازده 6-10 برابر را وقتی که DM از 6.4-20 دارند. در حالی که بازده آزمایشی از 5-8 برابر است. (Naik and Singh2013) گزارش کردند که بازده 5-6 برابر بر اساس ماده تر (1 کیلوگرم بذر، 5-6 کیلوگرم HMF تولید می کند) و محتوای 11-14٪ DM برای HMF معمول است. با این حال ، گاهی اوقات محتوای DM تا 18.3٪ مانند مطالعه حاضر مشاهده شد. علوفه هیدروپونیک ذرت دارای CP ، EE ، NFE وCF ، TA و AIA کمتر از علوفه سبز ترکیبیnapier bajra(CO-3)   بود. پیش از این ، (Naik et al. 2012b) همچنینCP ، EE و NFE بالاتر و مقدار کمترCF ، TA و AIA در علوفه هیدروپونیک ذرت نسبت به علوفه ذرت معمولی را گزارش کرده بودند. در تولید علوفه هیدروپونیک جو ، مقدار CP 16.3 % (Snow et al.2008) و14 %  (AI-Ajmi et al.2009) گزارش شده است. (Sneath and Mclntosh-2003) ترکیب جو جوانه زده را بررسی کردند و گزارش کردند که CP از 11.38 تا 24.9٪ متغیر است. (Pandey and Pathak.1991) , علوفه جو به طور مصنوعی رشد کرده 14.69٪ CP ، 3.18٪ EE و 78.55٪ کربوهیدرات کل داشت. به همین ترتیب، (Reddy et al. 1988) ، 13.72٪ CP ، 16.33٪ CF ، 3.72٪ EE ، 62.12٪ NFE و 0.17٪ Ca و 0.48٪ P در علوفه جو رشد یافته مشاهده کرد و نتیجه گرفت که این ماده از علوفه های خاص غیر حبوباتی خاص برتر است ، اما قابل مقایسه با علوفه های حبوبات نیست.

در مصرف DM مخلوط کنسانتره و نی ژوار تفاوتی (p>0.05)  بین گروهها مشاهده نشد (جدول 2). اگرچه به دلایل نامعلوم ، مصرف علوفه هیدروپونیک ذرت نسبت به علوفه سبز CO-3 توسط حیوانات کاهش یافت ، و منجر به کاهش (p<0.05) کل رژیم غذایی و مصرف DM در گروه T-HF نسبت به گروه T-CF شد. با این حال ، میزان مصرف DM در هر 100 کیلوگرم وزن بدن در هر دو گروه مشابه بود (p>0.05). نسبت گیاهخوار: کنسانتره در گروه T-HF (48:52) پایین تر بود (p<0.05) نسبت به گروه T-CF (52:48). (Pandey and Pathak.1991) مصرف داوطلبانه 50.38 كيلوگرم علوفه هيدروپونيك سبز در روز را گزارش كردند ، كه 7.13 كيلوگرم DM را تأمين كرد و به اين نتيجه رسيد كه مصرف DM يك عامل محدود كننده در تغذيه تنها علوفه سبز هيدروپونيك است. مصرف کمتر DM در ارتباط با تغذیه علوفه سبز هیدروپونیک نیز، که توسط پژوهشگران قبلی گزارش شده بود ، ممکن است به دلیل محتوای زیاد آب در علوفه سبز هیدروپونیک باشد و باعث می شود علوفه بزرگ باشد و منجر به محدود شدن مصرف DM توسط حیوانات شود (Fazaeli et al. 2011). (Reddy et al. 1988) از علوفه جو رشد یافته بصورت مصنوعی در مقابل NB-21 (10 کیلوگرم روزانه) به عنوان ماده تشکیل دهنده جیره گاوهای شیری استفاده کرد و مصرف مشابه DM (2.74 در مقابل 2.84 کیلوگرم در 100 کیلوگرم وزن بدن) و سبوس را مشاهده کرد. و نسبت خلوص کنسانتره (35: 65 در مقابل 37: 63) در هر دو گروه مشاهده شد که بعضی اوقات ، حیوانات قسمتهای برگهای علوفه سبز هیدروپونیک را می گیرند و قسمتهای ریشه آن باقی مانده است (Reddy et al. 1988)  ، که با مخلوط کردن علوفه سبز هیدروپونیک با سایر اجزای گیاهان خشن (سبوس) جیره غذایی را تشکیل می دهد. هضم CP وCF گاوها به دلیل تغذیه علوفه ذرت هیدروپونیک (p<0.05)افزایش داشت. با این حال ، افزایش (p>0.05) در قابلیت هضمDM ،OM ، EE وNFE ناچیز بود (جدول2). (Reddy et al. 1988) همچنین افزایش قابل توجهی در قابلیت هضم (٪) DM ، OM ، CP ، CF ، EE و NFE را مشاهده کرد و نتیجه گرفت که افزایش هضم مواد مغذی ممکن است به دلیل حساسیت علوفه به دلیل سن پایین آن باشد . طبق گفته (Shipard. 2005)  ، جوانه ها غنی ترین آنزیم خوراکی روی کره زمین هستند و بیشترین فعالیت آنزیمی در جوانه ها به طور کلی در دوره جوانه زنی و 7 روزه است (Chavan and Kadam.1989). دلیل دیگر افزایش قابلیت هضم مواد مغذی ناشی از تغذیه علوفه ذرت هیدروپونیک ممکن است فعالیتهای آنزیمی زیاد آن باشد (Pandey and Pathak.1991) گزارش دادند که قابلیت هضم مواد مغذی علوفه سبز هیدروپونیک با حبوبات بسیار قابل هضم مانند berseem و سایر شبدرها قابل مقایسه است. محتوای DCP جیره به دلیل تغذیه علوفه هیدروپونیک ذرت به طور قابل توجهی افزایش یافت(p<0.05) . با این حال ، افزایش (p>0.05) در CP و محتوای TDN ناچیز بود. بهبود مقادیر مغذی (CP ، DCP و TDN ،٪) در T-HF ممکن است به هضم بالای مواد مغذی جیره نسبت داده شود. (Reddy et al. 1988) درصد (DCP) و TDN (p<0.05) بیشتری در جیره غذایی علوفه ای جو رشد یافته نسبت به جیره بر پایه NB21  مشاهده کرد و پیشنهاد کرد که جیره قبلی برای تأمین نیاز تولید گاوهای شیرده بهینه است.

13.7٪ افزایش در عملکرد شیر گروه T-HF نسبت به گروه T-CF به دلیل تغذیه علوفه ذرت هیدروپونیک وجود دارد که ممکن است به دلیل محتوای بالاتر DCP و TDN جیره باشد (جدول 3). مشابه این آزمایش ، افزایش 7.8 درصدی تولید شیر در گاوهای تغذیه شده با جیره حاوی هیدروپونیک علوفه جو مشاهده شد (Reddy et al. 1988). ضریب تبدیل خوراک (FCR) از نظر DM ، CP و TDN در گروه T-HF بهتر از گروه T-CF بود. گزارش شده است که جوانه های هیدروپونیک منبع غنی از مواد مغذی هستند و حاوی فاکتور آب چمن است که عملکرد دام را بهبود می بخشد (Finney 1982). DM موردنیاز برای هر کیلوگرم تولید شیر نیز 11.6 درصد از سهمیه حاوی علوفه رشد یافته مصنوعی کاهش یافت (Reddy et al. 1988). (Pandey and Pathak.1991) در گاوهای نژادی شیرده که با غذای جو که به طور مصنوعی رشد کرده بود تغذیه کردند و نتیجه گرفت که میانگین مصرف روزانه CP ، DCP و TDN بالاتر از نیاز نگهداری است ، اما کمتر از کل نیاز برای نگهداری و تولید شیر است. بنابراین ، برای نگهداری ، باید از علوفه های هیدروپونیک جو تغذیه شود. اما برای گاوهای پرمصرف ، مکمل مقدار کافی کنسانتره لازم است. هزینه خوراک در روز  (p>0.05)و هزینه خوراک هر کیلوگرم تولید شیر (p>0.05) بود بیشتر در گروه T-HF نسبت به گروه T-CF . هزینه بالاتر علوفه ذرت هیدروپونیک نسبت به علوفه سبز معمولی ممکن است دلیل گرانی خوراک در گروه T-HF نسبت به گروه T-CF باشد. (Naik et al. 2012c). هزینه شیر در گروه T-HF  (166.92) در مقایسه با گروه T-CF (146.88) به طور غیر قابل توجهی (p>0.05) افزایش یافت که منجر به سود خالص بالاتر12.67 پوند در هر گاو در روز به دلیل به تغذیه علوفه هیدروپونیک ذرت شد. (Reddy et al. 1988)  همچنین گزارش داد که هزینه خوراک هر کیلوگرم شیر 20 درصد در سهمیه حاوی علوفه رشد یافته مصنوعی افزایش یافت. اما علی رغم تغییرات هزینه ، نتیجه گیری شد که علوفه برتر از NB-21 ، می تواند یک عنصر خوراک خوب گاوهای پربازده مستقر در مناطق تپه ای باشد. یک کشاورز در دهکده Mandrem در پرنم تالوکا از گوا همچنین مشاهده کرد که در تغذیه روزانه 10 کیلوگرم ذرت علوفه ای هیدروپونیک به ازای هر گاو ، 1.0 کیلوگرم مخلوط کنسانتره به ازای هر گاو در روز صرفه جویی می شود و افزایش تقریباً 1.0 لیتری (از 8 لیتر به 9 لیتر) را تجربه می کند. شیر به ازای هر گاو در روز ، سود خالص اضافی 10 پوند در هر گاو در روز (ناشناس 2012).

 

 

 

 


نتیجه

می توان نتیجه گرفت که تغذیه علوفه ذرت هیدروپونیک باعث افزایش قابلیت هضم مواد مغذی ، تولید شیر و سود خالص گاوهای شیرده می شود.


منابع

  1. Al-Ajmi A, Salih A, Kadhim I and Othman Y. 2009. Yield and water use efficiency of barley fodder produced under hydroponic system in GCC countries using tertiary treated sewage effluents. Journal of Phytology 1: 342–48.
  2. 2012. Move aside- hydroponics technology is here. Gomantak Times 11 October 2012.
  3. 2000. Official Methods of Analysis. 17th edn. Association of Official Analytical Chemists, Washington, DC.
  4. Chavan J and Kadam S S. 1989. Nutritional improvement of cereals by sprouting. Critical Reviews in Food Science and Nutrition 28: 401–37.
  5. Dung D D, Godwin I R and Nolan J V. 2010. Nutrient content and in sacco digestibility of barley grain and sprouted barley. Journal of Animal and Veterinary Advances 9 (1–9): 2485– 92.
  6. Fazaeli H, Golmohammadi H A, Shoayee A A, Montajebi N and Mosharraf Sh. 2011. Performance of feedlot calves fed hydroponics fodder barley. Journal of Agriculture Science and Technology 13: 365–75.
  7. Finney P L. 1982. Effect of germination on cereal and legume nutrient changes and food or feed value. A comprensive review. Recent Advances in Phytochemistry 17: 229–305.
  8. Naik P K and Singh N P. 2013. Hydroponics fodder production: an alternative technology for sustainable livestock production against impeding climate change. Model Training Course on Management Strategies for Sustainable Livestock Production against Impending Climate Change. Pp. 70–75. 18–25 November 2013. Southern Regional Station, National Dairy Research Institute, Adugodi, Bengaluru, India.
  9. Naik P K, Dhuri R B and Singh N P. 2011a. Technology for production and feeding of hydroponics green fodder.Extension Folder No. 45/ 2011, ICAR Research Complex for Goa, Goa.
  10. Naik P K, Dhuri R B, Karunakaran M and Swain B K and Singh N P. 2013b. Hydroponics technology for green fodder production. Indian Dairyman, March Issue, Pp.54–58.
  11. Naik P K, Dhuri R B, Swain B K and Singh N P 2012c. Cost of production of hydroponics fodder maize. Proceedings of 8th Biennial Animal Nutrition Association Conference on Animal Nutrition Research Strategies for Food Security. p.12. 28–30 November 2012 RAJUVAS, Bikaner.
  12. Naik P K, Dhuri R B, Swain B K and Singh N P. 2012b. Nutrient changes with the growth of hydroponics fodder maize. Indian Journal of Animal Nutrition 29: 161–63.
  13. Naik P K, Dhuri R B, Swain B K, Karunakaran M, Chakurkar E B and Singh N P. 2013a. Analysis of existing dairy farming in Goa. Indian Journal of Animal Sciences 83 (3): 299–303.
  14. Naik P K, Karunakaran M, Swain B K and Singh N P. 2013c. Evaluation of cotton seed cake or soybean meal as home-made concentrate mixture for dairy cows from farmers’ perspective. Indian Journal of Animal Nutrition 30: 43–46.
  15. Naik P K, Swain B K, Chakurkar E B and Singh N P. 2012a. Performance of dairy cows on green fodder maize based ration in coastal hot and humid climate. Animal Nutrition and Feed Technology 12: 265–70.
  16. Naik P K. 2012b. Hydroponics technology for fodder production. ICAR News 18 (3): 4.
  17. Pandey H N and Pathak N N. 1991. Nutritional evaluation of artificially grown barley fodder in lactating crossbred cows. Indian Journal of Animal Nutrition 8 (1): 77–78.
  18. Ranjhan S K. 1998. Nutrient Requirement of Livestock and Poultry. 2nd revised edn. ICAR, New Delhi, India.
  19. Reddy G V N, Reddy M R and Reddy K K. 1988. Nutrient utilization by milch cattle fed on rations containing artificially grown fodder. Indian Journal of Animal Nutrition 5 (1): 19– 22.
  20. Shipard I. 2005. How Can I Grow and Use Sprouts as Living Food. Stewart Publishing.
  21. Sneath R and Mclntosh F. 2003. Review of Hydroponic Fodder Production for Beef Cattle. Queensland Government, Department of Primary Industries, Dalby, Queensland.
  22. Snedecor G W and Cochran W G. 1994. Statistical Methods. 8th edn. Oxford and IBH Publishing Co., Kolkata, India.
  23. Snow A M, Ghaly A E and Snow A. 2008. A comparative assessment of hydroponically grown cereal crops for the purification of aquaculture waste water and the production of fish feed. American Journal of Agricultural and Biological Sciences 3 (1): 364–78.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *